دلم می خواد به اندازه تمام عمرم بخوابم.

خسته ام خیلی خسته. خیلی وقته که بهت می گم دیگه نمی کشم موریانه های کوچولو دارن مغزم رو می خورن و من صدای قرچ قرچ دندون هاشون رو میشنوم.

 کاش یه دنیای دیگه با یه خدای مهربون دیگه وجود داشت تا من که به هیچ رسیدم می رفتم اونجا.

چرا دیگه احساست نمی کنم. من همون آدم سابقم فقط در به داغون ترم.

مثل  برف اونقدر آب شدم که دیگه منو نمیشناسی؟!

من دارم تاوان چی رو میدم که تمومی نداره؟!

شایدهم بدونم. فقط من میدونم و خدا وامام رضا.

چرا موریانه ها ولم نمی کنن

پ.ن)یا ضامن آهو من که هزار بار ازت معذرت خواستم پس چرا هنوز دارم مجازات می شم.؟!

تو رو به تمام مقدسات سوگند تمومش کن