بــــــــــــــــــــاران

h-h5 — Tue, 01 Dec 2009 04:54:18 GMT

تو این یه هفته فهمیدم آدم هیچی نداشته اعتماد به نفس اندازه قله دماوند داشته باشه بقیه اش حله.

شرح ماوقع بمونه برای بعد فعلا کلاسم دیر شده.

h-h5 — Tue, 24 Nov 2009 07:18:11 GMT

این طبیعت انسان است:

فراموش شدگان فراموش کنندگان را هیچ گاه فراموش نمی کنند.

h-h5 — Mon, 16 Nov 2009 04:57:51 GMT

بعد از کلاس امروز می رم خونه تو این دوماه خیلی تحت فشار بودم بعد از مدت ها دیشب یه خواب راحت داشتم .

دیشب حالتی کمی تا قسمتی مشکوک به انفولانزا داشتم . بیچاره هم اتاقیم جرات نداشت بهم نزدیک بشه ولی خدا رو شکر فعلا اوضاع میزونه.

در یک عمل انتحاری با این هم اتاقیم که از این به بعد با نام مستعار سرو ازش یاد می کنم تصمیم گرفتیم نفر سوم اتاق که یک ارشد عمران و بی نهایت شلخته و رو اعصاب با کفش میخی راه برو هست رو دک کنیم و دقیقا همین کار را هم کردیم و انشاالله هفته اینده ایشان را زیارت نمی فرماییم. نگین خیلی بی معرفتیم که کاملا در در اشتباهید.

از دلسوزی بیجامون بود که اون رو به عنوان ظرفیت مازاد تو خوابگاه دو نفره دکترا به صورت قاچاقی قبول کردیم.

ولی واقعا بعضی لیاقت فداکاری رو ندارن.

h-h5 — Sun, 08 Nov 2009 12:25:20 GMT

حالا که نت مجانی گیرم اومده خیلی دلم می خواد در مورد وقایع اخیر مطلب بنویسم اما از دست این دکاتر بعد از این فضول سایت که هی سرک میکشن ببینن چی داری می سرچی نمی تونم.

ولش کن رفتم خونه همه چی رو می نویسم.

این هفته تصمیم جدی گرفتم نرم خونه و مثل یه بچه درسخون بشینم خوابگاه و خر بزنم.

امروز یه سمینار داشتم فردا هم یکی، هفته دیگه هم یکی دیگه وبعد فینیش خونه.

آخ جون خونه دلم برای همشون تنگولید( تازه دیروز از خونه امدم!!!!!)

h-h5 — Wed, 14 Oct 2009 02:09:39 GMT

در یک عمل انتحاری بی خیال کار شدم وبا شرکت گودبای.

حس بدی دارم فکر می کنم کارم اشتباه بود. تو این اوضاع بیکاری اینکه بخوای فقط درس بخونی اشتباه محضه.

فقط دو روز در هفته کلاس دارم یه جورایی می تونستم یه برنامه ریزی کنم و به کار شرکت هم برسم.

الان خیلی تحت فشارم مخم تعطیل تعطیله.

اگه به شرایط جدیدم عادت کنم راحت تر می تونم تصمیم بگیرم خدا کنه تا اون موقع نیرو جدید پیدا نکنند.

h-h5 — Sun, 06 Sep 2009 18:53:28 GMT

امشب حالم نافرم خراب بی هیچ دلیلی

دلم پرآشوبه بی هیچ بهونه ای

تو ذهنم دنباله یکی می گردم که دلم براش تنگ شده باشه تا یه بهونه برای دلتنگیم پیدا کنم ولی هیچ کس رو پیدا نمی کنم

فون بوک گوشیم رو زیر ورو می کنم شاید یه دوست پیدا کنم ولی زهی خیال باطل

یاد سوال حسابدار شرکت می افتم که ازم پرسید چند تا رفیق تو زندگیت داری؟ و پاسخ من که هیچ

واقعا چرا اینقدر تنهام

یه بهونه برای دلتنگی امشب می خوام

h-h5 — Wed, 29 Jul 2009 06:59:18 GMT

بعد از مدت ها کار طاقت فرسا این یه هفته تعطیلی واقعا لازم بود.

چند روز گرگان بودم الان هم فقط می خوابم . جبران اون همه بی خوابی رو می کنم.

خداییش هیچ چیزی تو دنیا دلچسب تر این نیست که هر وقت اراده کردی بخوابی.

با همه این اوصاف دلم نمی خواد تعطیلی شرکت بیشتر از یه هفته طول بکشه، با اینکه همیشه از ساعت کاری زیاد شکایت می کنم ولی اینکه از 5/7صبح تا6 غروب سرت شلوغ باشه این فرصت رو بهت نمیده که حتی خودت رو تو آینه ببنی چه برسه به غصه هات فکر کنی و این برام مترادفه با ادامه زندگی.

تصمیم دارم یه پست علمی بنویسم اندرخواص شوینده ها و مواردی که درخرید شوینده ها باید مراعات کنیم و مواد تشکیل دهنده آنها که میدونم بدرد خیلی ها می خوره.

h-h5 — Wed, 15 Jul 2009 18:25:18 GMT

نکنه همه اینها رو تو خواب می بینم.

اگه همش یه خوابه خدایا ازت خواهش میکنم هیچ وقت از این خواب شیرین بیدار نشم.

قصه این دو سال مثنوی هفت منه که محاله حتی یه ثانیه اش از ذهنم پاک شه

به اندازه بیست سال تو این دو سال پیرشدم

خدایا کمکم کن همه چی رو فراموش کنم

خدایا بووووووووووس

چرندیات

h-h5 — Fri, 29 May 2009 09:20:18 GMT

می دونی آخردنیا کجاست؟ جایی که شب آرزو کنی صبح فردا رو نبینی،جایی که من ایستاده ام.

تو این دو سال چی به سرم اومد! فقط خدا می دونه و خدا . کاش اونقدرحوصله داشتم که همه چی رو می نوشتم.

هفته قبل یه پیشنهاد کاری تو یه شرکت توپ داشتم که قرار بود تا آخر هفته جواب بدم شکر خدا چند روزه که موبایلم قطعه و ارتباطی با اون شرکت ندارم. مخم طبق معمول تعطیله و یکی دیگه باید برام تصمیم بگیره.

بیش از هر کسی به یه مدیر احتیاج دارم تا برام برنامه ریزی کنه، تصمیم بگیره که کجا برم ، چی کار کنم، حتی رفتارم رو کنترل کنه، کی باید عصبانی بشم ، کی باید بخندم و...

به قول ستاره تا اطلاع ثانوی و احتمالا تا ابد سگ آقای پتیبل هستم فقط یکی رو می خوام که پاچه اش رو گاز بگیرم.

چند روز پیش با سرکارگر سر یه موضوع چرت دعوام شد بیچاره حق داشت و مقصر من بودم ولی من زیر بار نمی رفتم. اون فقط نگام می کرد و من هم چرت پرت تحویلش می دادم . وقتی آروم شدم تازه فهمیدم چه گندی زدم اون بیچاره که دیگه با روحیات من آشنا شده اومد ازم معذرت خواست ولی من حتی غرورم بهم اجازه نداد بگم اشتباه از من بود. من تو این دانشگاه چی از ادب و معاشرت یاد گرفتم!!!!؟؟؟؟

کارگر مسن شرکت ازم پرسید اذان ساعت چنده ومن فقط هاج و واج نگاش کردم چون خیلی وقته نماز اول وقت یادم رفته.

تازگی ها فهمیدم مدیر شرکت افسردگی داره و برای سرگرمی این شرکت رو راه انداخته. وقتی روی صندلی وسط سالن تولید میشینه و به یه نقطه خیره میشه آینده خودم رو می بینم.

پ.ن.) دیشب خوابت رو دیدم مثل همیشه دلایل تکراری تحویلم دادی.

h-h5 — Thu, 14 May 2009 08:16:12 GMT

دلم می خواد به اندازه تمام عمرم بخوابم.

خسته ام خیلی خسته. خیلی وقته که بهت می گم دیگه نمی کشم موریانه های کوچولو دارن مغزم رو می خورن و من صدای قرچ قرچ دندون هاشون رو میشنوم.

کاش یه دنیای دیگه با یه خدای مهربون دیگه وجود داشت تا من که به هیچ رسیدم می رفتم اونجا.

چرا دیگه احساست نمی کنم. من همون آدم سابقم فقط در به داغون ترم.

مثل برف اونقدر آب شدم که دیگه منو نمیشناسی؟!

من دارم تاوان چی رو میدم که تمومی نداره؟!

شایدهم بدونم. فقط من میدونم و خدا وامام رضا.

چرا موریانه ها ولم نمی کنن

پ.ن)یا ضامن آهو من که هزار بار ازت معذرت خواستم پس چرا هنوز دارم مجازات می شم.؟!

تو رو به تمام مقدسات سوگند تمومش کن